bad e modat ha oomadim ta khodafezi konim az in kharab shode.lotfe doostan enghadr ziyad bood ke sare ye maghale neveshtan maro ye saat nashode filter kardan .shayad hagh dashtan chon weblog e ma siyasi nist hatman nemikhastan daste bandiye mataleb beham bokhore. be har hal azadiye bayan e dige chi mishe kard.asbab asasiyamo jam kardim raftim zire saye dooste khoobam aghaye fahimi
http://www.shahmirzad.info/
check it
bad e modat ha oomadim ta khodafezi konim az in kharab shode.lotfe doostan enghadr ziyad bood ke sare ye maghale neveshtan maro ye saat nashode filter kardan .shayad hagh dashtan chon weblog e ma siyasi nist hatman nemikhastan daste bandiye mataleb beham bokhore. be har hal azadiye bayan e dige chi mishe kard.asbab asasiyamo jam kardim raftim zire saye dooste khoobam aghaye fahimi
http://www.shahmirzad.info/
check it
ضرب المثل شماره 1
سُخَنِک دل رَه خوش دانَ ، خُونِه ر وَیرون............. سخن چین دل را خوش دارد و خانه را ویران
ضرب المثل شماره 2
موقع کار حسن برار، موقع مِزّ حسن دُزّ ........موقع کار حسن برادر است ، موقع مزد حسن دزد
واژگان الف
آسِنک : قصه
اسیّو : آسیاب
اِودا : باهم
واژگان ب
بادَّم : طوفان-بوران
بُرُشتی : ته دیگ
بَرمَه : گریه
تعداد مساجد ساخته شده در شهمیرزاد حدود 50 مسجد و تکیه است که این تعداد مسجد ناشی از اعتقاد اسلامی مردم شهمیرزاد میباشد که در ساختن تعدادی از مساجد بزرگ شهر توسط افراد خیر و علاقمند و با مشارکت اکثریت اهالی بنا شده است و یا به طریقی دیگر تعدادی از افراد در هنگام ساختن منازل مسکونی خود با مشاهده این مساله که در کوچه یا محله و منطقه محل سکونت آنان مسجدی جهت انجام عبادت و سایر مراسم عبادی وجود نداشته و ندارد اتاق کوچک یا بزرگی را ساخته و به این ترتیب مساجد کوچک و بزرگ در کوچه ها و محلات مختلف احداث گردیده است
اسامی مساجد و تکایای شهمیرزاد به شرح زیر می باشد:
1-مسجد جامع- خیابان شهید دکتر بهشتی مقابل مقبره شیخ احمد سوسن عطا
2- مسجد اعظم دروازه
3- مسجد مصلی- محله مصلی خیبان دکتر بهشتی
4- مسجد قائم(در مسجد) – مصلی
5- مسجد ابوالفضل(چهار میدان)
6- مسجد حاجی فرج اله کیانی(معروف به مسجد رفیع داخل رودخانه چاکه موسس رفیع- کوچه شهید همایون کیانی)
7- مسجد حاجی علی جان- در کوچه رودبار واقع در خیابان شهید صدیقه رود باری احداث شده است مسجد حاجی علی جان متقی متاسفانه به دلیل احداث خیابان در سال 1373 تخریب شده است- آقای سید صالح صالحی ار این مسجد به نام مسجد حاج علی اکبر وفائیان نام برده اند.
8- مسجد امام حسن – مزار شهدا موسس حاجی میرزا حسن غفاریان
9- مسجد حسن علائی- جنب عسال خانه خیابان ساری
10- مسجد چینیان – محله شیخی
11- مسجد کرم- محله شیخی
12- مسجد غریب – محله شیخی
13- مسجد آقا حسین خادم(مسجد آقای شعبان غفاری- مجاور رودخانه چاکه پشت دبیرستان صادقیه قرار دارد).
14-مسجد میرزا حسن غفاریان – داخل رودخانه چاکه جنب منزل آقای مرتضی طیبیان
15- مسجد حاجی صفر علی- خیابان امام جنب کتابخانه غفاریان با مسجد جدیدالتاسیس غفاریان ادغام شده است.
16- مسجد مقابل مغازه امراله علایی- خبابان امام جنب گرمابه گلستان
18- مسجد حاجی غلامعلی-(لهرد)
19- مسجد فرقانی_لهرد)
20- مسجد حاجی علی اکبر شهابی – خیابان امام – دشت میون کرچ کوپا
21- مسجد علی چفت (علی چفت)
22- مسجدقاسمی –محرم دشت چهار کوچه کوچه قاسمی
23- مسجد سید مسیح- محرم دشت جنب منزل هاشمی کوچه شهید ابراهیم طباطبائی
24- مسجد علی بن ابی طالب(ع)-محرم دشت بالاتر از منزل هاشمی
25- مسجد موسوی- محرم دشت کوچه شهید صفایی
26- مسجد امینی- محرم دشت چهار کوچه کوچه شهید صفایی کوی پورمند
27- مسجد مدیر-محرم دشت قبل از مسجد قائم احداث کننده میرزا محسن مدیر
28- مسجد یوسفی – نرسیده به تکیه محرم دشت
29- مسجد میدان- میدان جنب امام- ابتدای خیابان جانبازان
30- مسجد علم دار- محرم دشت
31-مسجدی در ابتدای خیابان ساری که به دلیل احداث جاده تخریب گردید.
32- مسجد علم بون-محرم دشت کوچه سر چشمه منزل حاجی پیروی نسب
33- مسجد کریمی- محرم دشت چشمه سر کوچه شهید زارعی احداث کننده آقای شکر اله کریمی
34- مسجد حضرت علی(ع)
35- مسجدپهلوان-محرم دشت
36- مسجد درویش تپه- درویش تپه(سبزتپه)
37- مسجد علم بون-محرم دشت چهار کوچه کوچه شهید صفایی
38- مسجد محمد شفیع(مم شفیع)احداث کننده شفیع اله آرام
39- مسجد محمد زمان(مم زمون)زمانپور- محرم دشت چهارکوچه
40- مسجد حاجی کیانی
41- مسجد ملا شکراله- محرم دشت چشمه سر
42- مسجد در جوار میدان امام خمینی تقریبا جنب مهمانخانه فرحی- در مسیر عبور به طرف تپه و پارک
43- مسجد هاشمی- خیابان شهید بهشتی کوچه طوسی
44- مسجد کریم –کوچه علم
45- مسجد قاسمی-محرم دشت کوچه شهید صفایی محمود قاسمی
46- مسجد علم بون-خیابان شهید بهشتی سه راه گل دسته
تکایا و حسینیه ها:
1- تکیه محرم دشت
2- تکیه میدان
3- تکیه مصلی
4- تکیه دروازه(حسینیه حاجی محمد هادی زمانی)
5- حسینیه حاجی محمد حسن زمانی بالاتراز مسجد دروازه
6- حسینیه حاجی محمد جعفر زاده کوچه خسرویها
7- حسینیه دالان کوچه شهید صدیقه رئدباری
8- حسینیه کیانی شیخ چشمه سر
حوزه های علمیه
در بعضی از اسناد و کتب قدیمی در مورد تحصیل وکسب علوم و معارف اسلامی از سوی مردم شهمیرزاد مطالبی قید شده که حاکی از علاقمندی این مردم به امر تعلیم و تربیت بوده است از جمله:"میر عمادالدین دهکده شیخ آبادزادگاه شیخ علا الدوله سمنانی عارف معروف را ویران کرد و شیوخ آن جا را که اهل شهمیرزاد بودند در ملازمت شیخ ابراهیم نام به چاشم فرستاد" وجود مکتب خانه های متعدد و زنان و مردانی که به نام "ملا" هر کدام جداگانه به کار تعلیم مشغول بودند و به تدریس قرآن و مسایل آموزشی می پرداختند همه نشانگر اعتقاد عمیق مردم این ناحیه به فرهنگ و تعلیم و تعلم است
بخشی از مقدمه ای را که استاد منوچهر ستوده در کتاب "فرهنگ سمنانی سرخه ای لاسگردی سنگسری و شهمیرزادی "نوشته اند عینا نقل کنیم:"...فقط اهالی سمنان و دهات اطراف آن لهجه ای مشخص دارند که نه تنها از نظر تلفظ بلکه از لحاظ اشتقاق و ریشه شناسی هیچ گونه شباهتی میان لهجه همسایگان شان نیست.
دکتر ستوده می گوید ممکن است بعضی از من خرده بگیرندکه لغات ساکنان شهمیرزاد نیز با زبان طبری آمیختگی دارد و عده ای از ساکنان این محل به این زبان آشنائی دارند از این رو نباید جزء آبادیهای این جزیره لهجه بشمار آید دکتر ستوده این آمیختگی را امریعرضی می داند زیرا از سالهای پیش بیست و پنج تا سی درصد اهالی برای دادوستد به آمل و بابل میرفته اند و بدون شک این رفت و آمد در تغییر یا ورود لغات بی تاثیر نبوده است و گر نه میان شخمیرزاد و پاجی و میانه که نخستین آبادیهای جنوبی دو دانگه است بیش از ده فرسنگ فاصله است واز راهی کوهستانی و بسیار دشوار که از چاشم و گردنه زرنگیس می گذرد ممکن است میان این دو دو نقطه گاه گاهی ارتباط بر قرار شده باشد بنابر این همجواری که امری اضطراری وعلتی طبیعی است در تغییر این لهجه بی تاثیر نبوده است .گذشته از این لغات تغییر یافته این لهجه زیاد نیست و نگارنده(ستوده) در گردآوری لغات شهمیرزادی به پیرانی که از محل بیرون نرفته بودند تکیه کرده است."
اما آن چه به نظر به نظر می رسد این نکته است که در زمینه ارتباط گویش شهمیرزادی با گویش های طبری و سمنانی باید مطالعات بیشترو دقیق تری صورت گیرد و تنها نمی توان به عامل فاصله بین آبادیها ی جنوبی و دو دانگه با شهمیرزاد بسنده کرد و این امر را دلیل عدم ارتباط لهجه شهمیرزادی با گویش طبری دانست زیرا شهمیرزاد و آسوران و مناطق آن جزء ناحیه جبال طبرستان بوده است به ویژه در دوران حکومت سادات میر عمادالدین هزار جریبی سلطه و حکومت آنان بر این نواحی گسترده شده بود و نکته دیگر ان که امروزه اهالی چاشم پرور فینسک کولیم کاورد هیکو شلی ملاده که زمانی جزئی از آسوران رستاق محسوب می شدند هنوز هم با لهجه طبری تکلم می کنند. فاصله روستای چاشم با شهمیرزاد 18 کیلو متر است و اهالی این روستا طبری تکلم می کنند در حالی که استاد ستوده در مطالب خود از روستاهای پاجی و میانه با فاصله ده فرسنگ(60 کیلومتر) با شهمیرزاد به عنوان جنوبی ترین نواحی طبرستان یاد می کند که به گویش طبری تکلم می کنند.بنا بر این در فاصله های نزدیک با شهمیرزاد هنوز هم لهجه طبری دارند و بر این اساس می توان استناد کرد مردم شهمیرزاد در گذشته با لهجه طبری تکلم می کرده اند و بعدها با متلاشی شدن حک.مت طبرستان و به خصوص جبال آن در دوران معاصر و انتخاب تهران به عنوان پایتخت(با روی کار آمدن قاجاریه) و ارتباط تهران با سمنان و نابود شدن سیستم ارتباطی اقتصادی و تجاری شهمیرزاد و طبرستان و سمنان تا جنوب کشور و ارتباط بیشتر مردم با شخمیرزاد با سمنان واژه های جدید سمنانی وارد گویش شهمیرزادی شده است به این ترتیب اصالت اولیه آن از دست رفته و به شکل امروزی خود در آمده است و شاید هم بین زبانهای سمنانی و شهمیرزادی و طبری قرابت هائی وجود داشته باشد .چنان که مقدسی در احسن التقاسیم می نویسد:" زبان تبری با کومسی و گرگانی نزدیک بوده و همدیگر را به خوبی می فهمیدند مگر تبرها که اندکی شتابزدگی داشتند و به تندی سخن می گفتند..."
این نوع اظهار نظر ها و مطالب نویسندگان و بزرگان علم و ادب و فرهنگ این سرزمین می تواند ما را به شناخت بیشتر گویش شهمیرزادی راهنمایی کند.به هر حال در این زمینه متخصصین فن و علاقمندان باید تحقیقات بیشتری کرده و حاصل کار خود را ارائه نمایند
بعضی از باورها و اعتقادهای مردم شهمیرزاد در قدیم
1. شب ها نباید موها را شونه کرد
2. شب نباید خانه را جارو کرد
3. هنگام زدن جارو در یک اتاق ,حتماباید یک نفر جارو بزند و جارو را نباید به فرد دیگری بدهد
4. روزهای چهارشنبه برای کوتاه کردن موی سر مناسب است
5. آب را نباید ایستاده آشامید ,زیرا عقل آدمی کم می شود
6. هر جا که آب گرم را بریزند باید بسم ا... بگویند زیرا ممکن است جن اذیت کند
7. روی خاکستر گرم اب نریزید
8. دختر تا زمانی که عروس نمی شد موهایش را کوتاه نمی کرد
9. رفتن به حمام را در روزهای دوشنبه و چهارشنبه جایز نمی دانند
10. روزهای دوشنبه برای مسافرت مناسب نیست
11. لباس زن وشوهر راروز جمعه نباید با هم شست , زیرا میان انها جدائی می افتد
12. در حین حرکت یا در حالت ایستاده مرد نباید میان دو زن قرار گیرد ,زیرا همسر او فوت خواهد کرد
13. ناخنهای دست و پای را نباید از روز دوشنبه تا پنجشنبه کوتاه کرد,زیرا دولایه و سه لایه میشود
14. ناخنها را باید در اتش ریخت نه در جای نمناک ,اگردرجای نمناک بریزند غم وبلا می رسد
15. هر وقت زاغی ( به گویش شهمیرزادی کلاکچی ) صدا کند مسافر خواهد رسید
16. خارش کف پا , یا دست نشانه امدن مسافر است
17. اگر کفش روی کفش دیگر قرار گیرد به مسافرت خواهند رفت
18. اگر تیغه های قیچی باز بماند معتقند که دهان دشمن باز بوده و بدگویی می کند
19. پشت سر مسافر آب یا جو می پاشند تا زودتر برگردد
20. موقع غروب نباید نخ داخل سوزن کرد زیرا موجب تنگ شدن قبر می شود
21. چرخ دادن کلید یا کلیدها باعث دعوا و درگیری می شود
22. هنگام ریختن آب در آتش باید بسم ا... گفت
23. باز کردن درب ورودی خانه را صبح زود خوش یمن دانسته و معتقدند بلا و غم لز خانه بیرون می رود
24. مادر در هنگام گرفتن تخم مرغ از دست فرزند باید با پارچه بگیرد و گرفتن تخم مرغ از دست دیگری باعث دعوا می شود
25. غروب چهارشنبه نبایداز خانه بیرون رفت26. سوزاندن مو باعث سردرد می شود
27. مو را نباید بیرون ریخت تا نامحرم ببیند زیرا باعث ریزش مو می شود
28. آب ریختن روی گربه باعث در آوردن زگیل می گردد
29. اگر چهارشنبه لباس بشویند به مکه خواهند رفت
30. اگر بئوشال ( نوعی شغال ) زوزه بکشد خوش یمن نبوده و کسی خواهد مرد
31. لباسها را نباید پشت و رو کرد
32. بی وقتی نباید اب خورد ( بی وقتی یعنی غروب و نزدیک اذان )
33. شنبه ها و اول ماههای قمری به دکتر نمی رفتند
در گذشته های نه چندان دور حالت خودگردانی و خودکفائی در اغلب روستاهای کشور در زمینه های مختلف برقرار بود.با تغییراتی که در دهه 1340 به وجود آمد این وضعیت تغییر یلفت.شهمیرزاد نیز چنین وضعیتی را دارا بوده و خودکفایی در زمینه های گوناگون از جمله مواد غذائی دامی و تهیه البسه و پوشاک و بافتن پارچه های مورد احتیاج از ویژگیهای این شهر بود را از دست داد.
وقتی که هنوز پارچه های ارزان قیمت کارخانه ای و بازار وجود نداشت شهمیرزادیها خودشان پارچه می بافتند و در خیلی از خانه ها دستگاههای پاچه بافی و از جمله کرباس بافی داشتند در آن زمان نخ ابریشمی بازرگانان از مازندران و گیلان می آوردندو پارچه های ابریشمی می بافتند.بعضی از این کارگاهها از 30 الی سال پیش دایر بوده است .به تدریج و با هجوم محصولات متنوع کارخانه های نساجی جدید که هم آسانتر و هم ارزانتر به دست می آمد پارچه های دست باف شهمیرزاد جای خود را برای رغیب نیرومندتازه وارد خالی کردند.گاه و به ندرت در بعضی خانه ها پیرزنانی که کار دیگری از دستشان بر نمی آمد دستگاهی را نفس نفس زنان می چرخاندند تا این که رفته رفته نیز از نفس افتادند کارگاهشان نیز از چرخش افتاد.تعدادی از لباسهای مرسوم به شرح زیر بوده اند:
الجه:
با استفاده از نخ و پشم و در کارگاههای دستی بافته می شد که دارای خطوط راه راه بوده و در تهیه کت و جلیقه مورد استفاده زنان و مردان قرار می گرفت.
قرقری شلوار(شلیته):
12 الی 15 متر پارچه و گاه مقدار کمتری پارچه برای این شلوار مورد استفاده قرار می گرفت.بالای این شلواردارای بندی ضخیمی بود که از نخ تهیه می شد و این شلوار را محکم در پای خانمها نگه می داشت.در مواقع عروسی و جشن به پایین این شلوار منگوله هائی آویزان می کردند که در حین رقص و پایکوبی به سروصدا در آید و شوروحال بیشتری به مجلس ببخشد.احتمالا چون این شلوار برای رقص تهیه می شد به همین نام نیز معروف شد.
مخمل کت:
پارچه های مخمل به رنگهای قرمز سبز و ... را انتخاب می کردند و اشیا زینتی نظیر کاس یراق پول را بر روی آن می دوختند و از آن در تهیه کت استفاده می کردند که به "مخمل کت" معروف است و از ارزش و اعتبار زیادی برخوردار است.
کلاه تیر مه یراق:
این کلاه را با دست بافته و حاشیه آن را یراق می زدند و زیر روسری بر سر می گذاشتند به طوری که بخشی از کلاه از روسری بیرون آمده و معلوم شود.
کجین چارقت:
زنهای خانه این روسری را از نوعی ابریشم به نام "کج" درست می کردند و با حشره ای به نام قرمز دانه که رنگی طبیعی و جالب داشت رنگ می کردند.این نوع ابریشم را از مازندران به شهمیرزاد آورده و مورد استفاده قرار می گرفت به همین دلیل به آن "کجین چارقت" می گفتند(چارقت به معنی روسری است.)
حری و زری:
این نوع پارچه نازک و مانند وال بود که تارو پودهای آن را از حریرو زری درست می کردند.از این پارچه برای پیراهن های کوتاه استفاده می کردند که معمولا آن را با قرقری شلوار می پوشیدند.
تافته:
نوعی پارچه است که با ابریشم و نخ بافته می شود و جهت تهیه لباسهای گران قیمت و مجلسی از آن استفاده می شود.
تومون سیاه حاج علی اکبری:
نوعی پارچه سیاه بود که شاید در دوره قاجاریه و مدتی بعد از آن در کارخانه ای معروف به همین نام (حاج علی اکبری) بافته می شد و از شهرت زیادی در ایران برخوردار بوده است.این پارچه برای تهیه شلوار به کار می رفت و پوشیدن این شلوار مرسوم بود زیرا در آن زمان پ.شیدن شلوارهای گل گلی یا رنگی را زشت می شمردند
دکتر محمد مهدی افلاطونی فرزند ارشد دکتر مهر علی افلاطونی در تاریخ سوم اسفند ماه سال ۱۳۰۳ در شهرستان شاهرود زمانی که پدر در این شهر مشغول به خدمت بودند دیده به جهان گشود.
ایشان دوره ابتدایی را در سال ۱۳۱۵ در شهمیرزاد به پایان رسانده و در سال ۱۳۲۱ موفق به دریافت دیپلم دبیرستان از دبیرستان شبانه روزی البرز در تهران شدند.
پس از آن در کنکور سراسری در رشته داروسازی شرکت نموده و قبول شدند اما چون به رشته پزشکی علاقه بیشتری داشتند سال بعد در کنکور رشته پزشکی شرکت نموده و در آن رشته ادامه تحصیل دادند و در سال ۱۳۲۹ از دانشکده پزشکی دانشگاه تهران فارغ التحصیل شدند.
پس از قبولی از دانشگاه به مدت ۴ سال و نیم در سقز کردستان طبابت نموده، در سال ۱۳۳۵ جهت انجام سنت شریف ازدواج به شهمیرزاد برگشته و سپس به همراه همسر همیشه یار و همراه خود بانو مریم صادقی به ادامه خدمت در شهرستانهای مختلف مشغول به خدمت و طبابت شدند.
ایشان سالها سمت استادی علوم آزمایشگاهی دانشگاه تهران را به عهده داشته و مدیر گروه پاتو لوژی این دانشگاه بودند. در این مدت دو کتاب در زمینه هورمونها و الکتروفورز نوشته و چاپ نمودند و کتابی هم در زمینه قارچ شناسی نوشته که مقالهای از آن در هامبورگ آلمان به چاپ رسیده.
از خدمات ارزنده ایشان میتوان تاسیس دانشکده علوم بیمارستانی، بستن انتقال خون دانشگاه پزشکی بیمارستان رازی به دلیل آلوده بودن خونهای اهدأی، ایجاد شیر و خورشید سرخ شهمیرزاد در سال ۱۳۴۶ با ۵۰۰ عضو وابسته به دانشکده پزشکی سمنان، تاسیس و راه اندازی درمانگاه افلاطونی شهمیرزاد (به یاد و خاطره پدر خود دکتر مهر علی افلاطونی)، اهدای ۲۰۰۰ متر زمین جهت ایجاد استخر در بلندترین نقطه شهمیرزاد برای کمک به زمین داران در زمان خشکسالی, نام برد. آخرین کتاب ایشان هم زندگینامه پدرشان دکتر مهر علی افلاطونی بود که کتابی بسیار نافع و ارزنده برای جوانان در هر زمان میباشد.شعار ایشان در زندگی همیشه خدمت و تیمارداشت قلبهای خسته بود همچنان که مصرع :
در سلوکم گفت پنهان عارف وارسته ای
رسم سالک نیست جز تیمار قلب خسته ای
همواره ورد زبان داشته و پیش از امضای هرگونه سندی مصرع فوق را با خط زیبای خود مینوشتند.دکتر محمد مهدی افلاطونی در تاریخ ۲۶ آذر ۱۳۸۷ در سن ۸۴ سالگی دیده از جهان بربست و به ابدیت پیوست. از ایشان ۴ فرزند برومند ، ۳ پسر که به ترتیب مهندس کشاورزی، سر مهندس کشتی و دکتر دامپزشک و ۱ دختر که لیسانس روانشناسی هستند به جا مانده. همسر مهربان و با وفای ایشان تا آخرین دقایق زندگی پرستاری ایشان را با جان و دل به عهده داشته و همچون پروانهای به دور شعع سوزان گشتند تا به خاموشی گرایید.
شب یَلدا یا شب چلّه بلندترین شب سال در نیمکره شمالی زمین است. این شب به زمان غروب آفتاب از ۳۰ آذر تا طلوع آفتاب در ۱ دی اطلاق میشود، که برابر با ۲۱ دسامبر یا ۲۲ دسامبر است. ایرانیان و بسیاری از دیگر اقوام آن را مبارک میدارند و این شب را جشن میگیرند.
این شب در نیمکره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن شب به بعد طول روز بیشتر و طول شب کوتاهتر میشود.
ایرانیان باستان با این باور که فردای شب یلدا با دمیدن خورشید، روزها بلندتر میشوند و تابش نور ایزدی افزونی مییابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید میخواندند و برای آن جشن بزرگی بر پا میکردند.
واژه «یلدا» واژه ایست برگرفته از زبان سریانی (که از لهجههای متداول زبان «آرامی» است) به معنای تولد. زبان «آرامی» یکی از زبانهای رایج در منطقه خاورمیانه بوده است. (برخی بر این عقیده اند که این واژه در زمان ساسانیان که خطوط الفبا از راست به چپ نوشته میشده، وارد زبان پارسی شده است).
در آیین کهن، بنابر یک سنت دیرینه آیین مهر شاهان ایرانی در روز اول دیماه تاج و تخت شاهی را بر زمین میگذاشتند و با جامهای سپید به صحرا میرفتند و بر فرشی سپید مینشستند. دربانها و نگهبانان کاخ شاهی و همهٔ بردهها و خدمتکاران در سطح شهر آزاد شده و بهسان دیگران زندگی میکردند. رئیس و مرئوس، پادشاه و آحاد مردم همگی یکسان بودند(صحت این امر موکد نیست، شاید تنها افسانه باشد). جشن یلدا در ایران امروز نیز با گرد هم آمدن و شبنشینی اعضای خانواده و اقوام در کنار یکدیگر برگزار میشود. متل گویی که نوعی شعرخوانی و داستان خوانی است در قدیم اجرا میشدهاست به این صورت که خانوادهها در این شب گرد میآمدند و پیرترها برای همه قصه تعریف میکردند. آیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوههای گوناگون است که همه جنبهٔ نمادی دارند و نشانهٔ برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند، این میوهها که اکثراً کثیر الدانه هستند، نوعی جادوی سرایتی محسوب میشوند که انسانها با توسل به برکت خیزی و پر دانه بودن آنها، خودشان را نیز مانند آنها برکت خیز میکنند و نیروی باروی را در خویش افزایش میدهند و همچنین انار و هندوانه با رنگ سرخشان نمایندگانی از خورشیدند در شب. در این شب هم مثل جشن تیرگان، فال گرفتن از کتاب حافظ مرسوم است. حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روی پوکی و یا پُری آن، آیندهگویی میکنند.
در خطهٔ شمال و آذربایجان رسم بر این است که در این شب خوانچهای تزیین شده به خانهٔ تازهعروس یا نامزد خانواده بفرستند. مردم آذربایجان در سینی خود هندوانهها را تزئین میکنند و شالهای قرمزی را اطرافش میگذارند. درحالی که مردم شمال یک ماهی بزرگ را تزئین میکنند و به خانهٔ عروس میبرند.
سفرهٔ مردم شیراز مثل سفرهٔ نوروز رنگین است. مرکبات و هندوانه برای سرد مزاجها و خرما و رنگینک برای گرم مزاجها موجود است. حافظخوانی جزو جدانشدنی مراسم این شب برای شیرازیهاست. البته خواندن حافظ در این شب نه تنها در شیراز مرسوم است، بلکه رسم کلی چلهنشینان شدهاست.
همدانیها فالی میگیرند با نام فال سوزن. همه دور تا دور اتاق مینشینند و پیرزنی به طور پیاپی شعر میخواند. دختر بچهای پس از اتمام هر شعر بر یک پارچه نبریده و آب ندیده سوزن میزند و مهمانها بنا به ترتیبی که نشستهاند شعرهای پیرزن را فال خود میدانند. همچنین در مناطق دیگر همدان تنقلاتی که مناسب با آب و هوای آن منطقهاست در این شب خورده میشود. در تویسرکان و ملایر، گردو و کشمش و مِیز نیز خورده میشود که از معمولترین خوراکیهای موجود در ابن استان هاست.
در شهرهای خراسان خواندن شاهنامهٔ فردوسی در این شب مرسوم است.
در اردبیل رسم است که مردم، چله بزرگ را قسم میدهند که زیاد سخت نگیرد و معمولاً گندم برشته (قورقا) و هندوانه و سبزه و مغز گردو و نخودچی و کشمش میخورند.
در گیلان هندوانه را حتما فراهم میکنند و معتقدند که هر کس در شب چله هندوانه بخورد در تابستان احساس تشنگی نمیکند و در زمستان سرما را حس نخواهد کرد. «آوکونوس» یکی دیگر از خوردنی هایی است که در این منطقه در شب یلدا رواج دارد و به روش خاصی تهیه میشود. در فصل پاییز، ازگیل خام را در خمره میریزند، خمره را پر از آب میکنند و کمی نمک هم به آن میافزایند و در خم را میبندند و در گوشهای خارج از هوای گرم اطاق میگذارند. ازگیل سفت و خام، پس از مدتی پخته و آبدار و خوشمزه میشود. آوکونوس در اغلب خانههای گیلان تا بهار آینده یافت میشود و هر وقت هوس کنند ازگیل تر و تازه و پخته و رسیده و خوشمزه را از خم بیرون میآورند و آن را با گلپر و نمک در سینه کش آفتاب میخورند.(آو= آب و کونوس = ازگیل)
مردم کرمان تا سحر انتظار میکشند تا از قارون افسانهای استقبال کنند. قارون در لباس هیزم شکن برای خانوادههای فقیر تکههای چوب میآورد. این چوبها به طلا تبدیل میشوند و برای آن خانواده، ثروت و برکت به همراه میآورند.
جنگ مقصود: جاودانگان
|
جزئيات پايان نامه رکورد شماره ی 180840
| عنوان (عنوانها): | زمينشناسي، كانيشناسي و مطالعه ايزوتوپهاي كربن و اكسيژن، كانسارهاي سرب و روي با سنگ ميزبان كربناته، خشكه دره و لاوهدار، شرق البرز مركزي، ايران |
| نويسنده (نويسنده ها): | حسيني، زهرا |
| همکاران: | بازرگاني گيلاني، كمال الدين (راهنمای پایان نامه) مهرابي، بهزاد (مشاور علمی) قريب، فريبرز (مشاور علمی) |
| گرايش: | دانشگاه تهران . دانشكده علوم . گروه زمين شناسي . رشته زمين شناسي اقتصادي |
| مقطع تحصيلي: | کارشناسی ارشد |
| تاريخ دفاع: | 1387/11/30 |
| برساخت: | ر,113 ص.: تصویر ، جدول |
| زبان اثر: | پارسی |
| نوع پايان نامه: | کاربردی |
| شماره ثبت: | 3748 |
| شماره بازيابي: | 510 ز |
| محلهاي نگه داري: |
کتابخانه ی علوم- پايان نامه - علوم (ثبت: 3748 بازیابی: 510 ز) کتابخانه ی مركزي و مركز اسناد- كتابخانه مركزي-مخزن6 (ثبت: 40847) |
| چکيده (فارسي): | منطقه مورد مطالعه در شرق زون البرز مركزي در جنوب شهميرزاد واقع شده است. كانسارهايي كه مورد بررسي قرار گرفته اند در توالي كربناته كرتاسه با سن سنومانين رخ داده اند و جزئي از كمربند كانسار سرب و روي شهميرزاد هستند. مطالعات پتروگرافي نشان مي دهند كه كانه زايي عمدتاٌ در رخساره ها مربوط به نواحي كم عمق روي داده است و فرايند دولوميتي شدن در منطقه به طور گسترده اتفاق افتاده است. كانسار هاي لاوه دار و خشكه دره در منطقه مورد مطالعه داراي مشخصاتي متفاوت از كانسارهايي است كه در شمال شرق، شرق و شمال غرب شهميرزاد گزارش شده اند، در اين كانسارها كانه غالب سولفيدها به خصوص گالن است در حالي كه در لاوه دار و شكه دره حضور كاني ويلميت (Zn2SiO4) قابل توجه است. در نمونههاي كربناته مورد مطالعه كه در محدودهي سني كرتاسه بالايي (سنومانين) قرار دارد مقدار O18? در حدود ‰ 23/4- تا ‰ 37/6- و مقدار C13? ‰ 04/0- تا ‰ 38/1 ميباشد، در مقالات منتشر شده مقدار O18? درياي كرتاسه در حدود ‰ 6/3- تا ‰ 5/1- و مقدار C13? در حدو د ‰ 1 تا ‰3 بر اساس استاندارد PDB مي باشد. همانطور كه ملاحظه ميشود نمونههاي كربناته كرتاسه در منطقه مورد مطالعه نسبت به درياي كرتاسه از نظر مقدار O18? سبكتر شده است و اين در حالي است كه C13? تفاوت كمتري را نشان ميدهد. در طول دياژنز، كلسيت اوليه با كلسيتي كه در تعادل با محيط دياژنتيك است جايگزين ميشود، ايزوتوپهاي اكسيژن نسبت به ايزوتوپهاي كربن بيشتر تحت تاثير دياژنز قرار ميگيرد و اين مي تواند به اين دليل باشد كه تفريق ايزوتوپهاي اكسيژن وابستگي بيشتري به دما دارد. مقدار ميانگين روي و سرب در سنگهاي كربناته منطقه مورد مطالعه كمتر از مقادير گزارش شده براي آنها در سنگهاي كربناته است بنابراين مي توان چنين تصور كرد كه واحد دربرگيرنده افق كانه دار در زمان تشكيل، با روي و سرب فراوان در حوضه روبه رو نبوده است. كلسيت هيدروترمالي نمونه هاي لاوه دار و خشكه دره نسبت به كربنات هاي آهك سنگ ميزبان، در مقدار O18? و C13? كاهش نشان مي دهند، اين كاهش در مقدار O18? زياد است كه مي تواند ناشي از اختلاط در مراحل بعدي كاني سازي اين سيالات گرمابي توسط آبهاي سطحي باشد و بنابراين مقدار O18 تا حدود زيادي كاهش يافته است. كاني عمده در كانسار مورد مطالعه، سيليكات روي (ويلميت) است. مطالعات صحرايي و پتروگرافي نشان مي دهد كه اين كاني در شرايط هيدروترمال و به صورت اوليه تشكيل شده است. كانه زايي در منطقه به اين صورت رخ داده است كه سيال هيدروترمال غني از فلز با سولفور پايين از عمق به سمت بالا حركت كرده و با سيال اكسيدي فقير از سولفور كه از سطح به طرف عمق در طول گسلها حركت كرده مخلوط شده است و در نهايت مواد معدني خود را در امتداد گسلهاي با روند شمالغرب ـ جنوب شرق و شمال شرق ـ جنوب غرب برجاي گذاشته است. |
| چکيده (انگليسي): | The study area is located in east of Central Alborz, south of Shahmirzad, Semnan. The ore deposits that have been studied occur in Cenomanian Cretaceous carbonate rocks and are parts of Shahmirzad Pb –Zn mineralization belt. Petrography studies show that ore mineralization frequently happened in shallow faciec carbonate and dolomitization occur extensively in the area. Khoshke Dareh and Lave Dar deposits in the study area have specific different from deposits in northeast, north and northwest of Shahmirzad Pb –Zn mineralization, in these deposits dominate minerals are sulfide especially galena whereas in Khoshke Dareh and Lave Dar deposits, existence of willemite (Zn2SiO4) is noticeable. In samples from carbonate rocks with the age of upper Cretaceous, amount of ?18O is between -4.23‰ to -6.37 ‰ and amount of ?13C is between -0.04 to 1.38. In articles that have been noted the amount of ?18O for Cretaceous sea is about -3.6‰ to -1.5 ‰ and for ?13C is about 1‰ to 3 ‰ in PDB standard. As seen, in the study area, Cretaceous carbonates samples are lighter in ?18O than Cretaceous sea O isotope, although ?13C shows lower different. Among of diagenesis first calcite is replaced by calcite that is in equilibrium with diagenetic environments, O isotopes are more impressed by diagenesis than C isotopes and the reason can be that dilution of O isotopes are more dependent to heat. The average of zinc and lead in carbonate rocks in study area is lower than amount of them in carbonate rocks. Therefore the carbonate rocks had no more zinc and lead in basin. Hydrothermal calcites in Lave Dar and Khoshke Dareh show decrease in ?13C and ?18O rather than host rock carbonate, this decrease is much in ?18O that can be resulted in mixing hydrothermal fluid with meteoric water. Dominate mineral in the study area are zinc silicate (willemite). Field study and petrography show that these minerals are primary and formed in hydrothermal condition. Mineralization in the study area formed by fluid mixing between a reduced, zinc-rich, sulfur-poor hydrothermal solution that migrate upward and a highly oxidized fluid along a fault zone that migrate from surface to downward and deposit their minerals in structures and faults with NW- SE and NE-SW trend. |
شَهمیرزاد از شهرهای استان سمنان است. این شهر از نظر گردشگری و کشاورزی دارای اهمیت میباشد. شهمیرزاد در شهرستان مهدیشهر و در ۲۴ کیلومتری شمال سمنان (۷ کیلومتری شمال مهدیشهر) و ۱۴۰ کیلومتری جنوب شهرستان ساری واقع شدهاست.
سرزمين ايران اقليم بهشت هاست، شهميرزاد نيز در 20 کيلومتري مرکز استان کويري، بهشت گم شده بر بام ايران شناخته مي شود.استان سمنان از شمال به دامنههاي البرز و جنگل سرسبز مازندران منتهي ميشود و از جنوب پنجه در سينه کوير مرکزي ايران انداخته است و براي رسيدن به بهشت ناشناخته در استان کويري سمنان و دم زدن در هواي ناب و طبيعت بکرش راه چندان درازي پيش رو نيست.
شهميرزاد در شمال شهر سمنان ـ مرکز استان - واقع شده است و پس از 20 دقيقه طي مسير و برانداز مناظر سبز و زيباي کوهستاني، اين شهر با طبيعت بکر و ناشناخته و البته زيبايش در برابر مسافران قرار مي گيرد.استان سمنان از گرمترين استانهاي کشور محسوب مي شود و نام استان سمنان بيشتر با کويرعجين شده است و وجود طبيعتي بکر و جنگلي در فاصله 20 دقيقه اي از مرکز سمنان، هر گردشگري را به خود جلب مي کند.
از گرماي جاده کويري که رها مي شوي به ناگاه خود را در ميان انبوهي از درختان سبز و گندم زارهاي زيبا گم مي کني. هوايي مطبوع آنچنان صورتت را نوازش مي دهد که باور نمي کني پشت سرت بيابان بوده و هرم داغ آفتاب و جريان آب در جويها، خستگي و تشنگي کوير را از تنت مي زدايد.
اين شهر از طبيعتي زيبا و پوشش گياهي سرسبز تشکيل شده است و ميانگين دماي ساليانه آن 11 درجه سانتيگراد است که بين 16 درجه زير صفر سردترين و 34 درجه بالاي صفر در گرمترين ماه سال متغير است اختلاف ارتفاع سمنان و شهميرزاد از سطح دريا بيش از هزار متر است و اين امر از عجايب طبيعت استان سمنان است که در فاصله 20 کيلومتري تا اين اندازه اختلاف دما وجود دارد بر همين اساس بي جهت نيست که شهميرزاد را بهشت کوير نيز ناميده اند.
جمعيت ثابت شهميرزاد بيش از 12 هزار نفر است که در تابستان و ايام نوروز به جهت استقبال زياد مسافران و گردشگران به بيش از 50 هزار نفر افزايش مي يابد و از اين شهر دو راه ارتباطي 170 کيلومتري به ساري و 55 کيلومتري به دو آب در استان مازندران وجود دارد.
جاده شهميرزاد - کياسر - ساري از جاذبه هاي ويژه اي برخوردار است که کوه هاي بلند و سترگ البرز چون ديوارهايي عظيم دو سوي جاده را در آغوش گرفته و گاهي انگار جاده را در دل کوه نشانده اند. دشتهاي اطراف با چشم اندازي بي بديل هر نگاهي را به خود معطوف مي کند، شهميرزاد در امتداد اين جاده واقع شده و مسافران و رهگذران را به ديدن و ماندن دعوت مي کند.
چشمه هاي بي نظير اين شهر که از ديواره هاي البرز مي جوشد و جاري مي شود از بهترين آبهاي معدني به حساب مي آيد.در بخش شمالي شهر، پيست اسکي جاذبه هاي زمستاني اين شهر را نمايان مي سازد و زمستان اين شهر نيز گردشگران زيادي را براي ورزشهاي مفرح زمستاني به سوي خود مي کشد.
اين شهر به شکل شيبدار با کوچه و خيابان پر از درخت، زيبايي نادري دارد که در کمتر ناحيه اي از ايران ديده مي شود. زبان مردم شهميرزاد زيرشاخه زبان گيلک به حساب مي آيد. نان محلي بهشت کوير با صنعت کشاورزي آن رابطه اي مستقيم و جالب دارد. نام ناني که مردم اين شهر با گردو مي پزند، "تنبلک" است.
شهميرزاد، بهشت کوير و نگين زمردين بر حلقه انگشترى شهرهاى حاشيه کوير مرکزى ايران است، سبز جامه اى بر قامت باشکوه طبيعت و تابلويى چشم نواز و دلفريب با قلم نقاش چيره دست عالم هستى و شهرى زيبا، باصفا و تاريخى در 20 کيلومترى شمال شهر سمنان مرکز استان کويري در دامنه هاى جنوبى کوههاى سر به فلک کشيده البرز شرقى با فاصله کمتر از 230 کيلومترى تهران که قدمت آن به روايت مورخين در کتب معتبر به عهد باستان مى رسد.
باغ هاي منطقه کوهستاني شهميرزاد، يکي از منابع مهم درآمد مردم است. گردو نخستين گزينه باغداري و کشاورزي در اين شهر محسوب مي شود. پس از آن درختهاي سربلند سپيدار و چنار، کوچه و برزن شهميرزاد را به کوچه باغ هاي منحصر به فردي تبديل کرده است. وجود درختان سيب، انواع گلابي، زردآلو و آلبالو در باغ هاي شهميرزاد، زيبايي دوچنداني را به هنگام به محصول نشستن مي آفرينند که گويي بهشتي در دل کوير رخ مي نمايد و آب گوارا و خنک چشمه هاي شهميرزاد طراوت را در فضا ايجاد کرده است، سايه درختان آلو و زيباييهاي آنها در فصل بهار به هنگام شکفتن در کوچه باغهاي اين منطقه، چشم هر مسافر تازه وارد را به خود جلب مي نمايد و محصول آلو بعد از گردو مهمترين محصول اين شهر است.
شهميرزاد در منطقه كوهستاني , در 25 كيلومتري شمال سمنان و در دامنه كوههاي البرز شمالي واقع شده و داراي طول و عرض جغرافيايي 52درجه و21دقيقه شرقي و 35درجه و 46دقيقه شمالي است و ارتفاع آن از سطح دريا 2050متر مي باشد.
بلندترين قله شهميرزاد با ارتفاع 3965متر , نيزوا نام دارد كه در منطقه دهستان چاشم قرار گرفته است. ميانگين دماي ساليانه 3/8 درجه سانتيگراد مي باشد كه بين 16 درجه زير صفر سردترين و 34 درجه بالاي صفرگرمترين ماه سال متغيراست . شهميرزاد در مجموع بهار و تابستاني معتدل دارد و سرماي آن از اواخر آبان آغاز و تا پايان فروردين ادامه مي يابد.
در توصيف ويژگي هاي آب و هوايي شهميرزاد بايد گفت اختلاف ارتفاع سمنان و شهميرزاد از سطح دريا حدود هزار مترمي باشد كه اين امر از عجايب طبيعت ا ستان سمنان است كه در فاصله 25 كيلومتري تا اين اندازه اختلاف دما وجود دارد لذا بي جهت نيست كه شهميرزاد را بهشت كوير ناميده اند.
از نظر زمين شناسي , منطقه شهميرزاد مربوط به دوران سوم و داراي سنگهاي رسوبي و آهكي است و معادن كلسيت , گالن ( سولفور سرب ) , سولفات باريت , كمي كربنات سرب “ دولوميت و كوارتزيت , سنگ گرانيت و سيليس ( شيشه ) در آن يافت مي شود.
شهميرزاد داراي چندين قله و تپه , سه قلعه تاريخي شير قلعه , قلعه شيخي و دژ وهل , 16 چشمه , 15نهر و حدود همين تعداد قنات , بيش از 10استخر و ...... است .
محصولات زراعي آن شامل گندم , جو , يونجه , شبدر , سيب زميني , چغندر , حبوبات , سبزيجات و صيفي است اما محصولات باغي و سر درختي آن از اهميت و اعتبار بيشتري برخوردار است . مهمترين محصولات باغي و سر درختي شهميرزاد گردو و آلوست ضمن اين كه سيب , گلابي , آلبالو ,به , بادام , آلوچه , گوجه سبز , قطره طلا و برغاني , غوره انگور , سنجد , زردآلو , بيد مشك نيز از محصولات ديگر اين سرزمين است گردو مهم ترين محصول منحصر بفردي است كه جنبه صادراتي دارد و مهمترين منبع درآمد شهميرزاد به شمار مي رود . درختان گردو در اين شهر كه درگذشته به ميخ طلا شهرت داشتند همانند درخت نخل داراي شناسنامه و سند مالكيت جداگانه مي باشد و مهريه بسياري از زنان نيز بوده است .
شهميرزاد از مناطق مختلفي تشكيل شده است از جمله مناطق چاربيدان , اسيو سر , پل تك , شيخي , مازرون كوچه , شيخ چشمه سر , كاهش , ارشك , بيدان , مرغك , مصلا , مرو , گنون , لاودار , پل پي , محرم دشت , چهار كوچه , دروازه , حمام دشت , چشمه سر , اسال سريا استخر چمن , بن بون يا چاشميج محله , اسالي , كلاته و ملك طيبي, پشته , ويون در ,وره وار , لهر , لزر , بلبل دره , لوچال , گل باغ , كشت و صنعت , همچنين ده صوفيان , پرور , كليم , كاورد , فينسك , تلاجيم , ملاده , شلي , هيكو ,رودبارك , فولاد محله , چاشم و خطير كوه از روستاهاي اطراف است .
جميت ثابت شهميرزاد حدود هشت هزار نفر است كه در تابستان بجهت هجوم مسافران و گردشگران به بيش از 40 هزار نفر افزايش مي يابد و در كل شهميرزاد منطقه اي مهاجر پذير و مهاجر فرست محسوب مي گردد.
شغل مردم شهميرزاد باغداري , كشاورزي و زنبورداري , دامداري , خدمات تجاري و دولتي مي باشد.
راههاي ارتباطي اين شهر عبارتند از راه 25 كيلومتري شهميرزاد به سمنان ( مركز استان ) , راه 6 كيلو متري شهميرزاد به مهديشهر ( مركز بخش ) , راه 170 كيلومتري به ساري و 55كيلو متري به دو آب در استان مازندران كه نزديكترين راه شهميرزاد به استان مازندران به شمار مي رود.
يكي از شاخصه هاي شهميرزاد كشت و صنعت اين شهر و بزرگترين باغ گردوي جهان است .شركت كشت و صنعت شهميرزاد در سال 1367 به همت جمعي از اهالي اين شهر تاسيس شد وبه عنوان شركت سهامي خاص به ثبت رسيد.اين باغ بزرگ گردو كه داراي 700 هكتار وسعت است اكنون بيش از 7هزار نفر سهامداردارد.
مختصري از موقعيت تاريخي شهميرزاد:
شهميرزادكه از دوره قاجار به اين نام موسوم گرديد در گذشته جزء حكومت طبرستان بود كه ازاواخر عهد هخامنشي در منطقه آمل تا شمال سمنان حكومت مي كردند. بنا به روايت تاريخ طبرستان ابن اسفنديار و تاريخ قومس عبدالرفيع حقيقت و نزهه القلوب حمدالله مستوفي و مازندران و استر آباد رابينو و معجم البلدان ياقوت حموي و كتاب علويان و طبرستان دكتر ابوالفتح حكيميان , نام قديم شهميرزاد , شهمار , سهار , شهار ,و شامار ذكر گرديده است و استناد آنها به مركزي بود كه آبادترين شهر حكومت طبرستان به شمار مي رفت و آن شهر حكومت آباد شهمار ناميده مي شد كه داراي مسجد جامع منحصر به فردي بود و هم ا ينك نيز داير مي باشد.همچنين اسپهبدان كه در دژ معروف فريم ( دودانگه ساري ) سكونت داشتند, شهميرزاد را شهمار فريم مي ناميدند . برخي نيز با استناد به سفر نامه ابن بطوطه گفته اند كه شهميرزاد چهاركوه ناميده مي شد و بعضي نيز از قول مرحوم دكتر صفا نقل كرده اند كه شهميرزاد در گذشته كهر نام داشت بنابر اين روايات چنين استنباط مي شود كه شهميرزاد داراي قدمت سه هزار ساله مي باشد كه حتي قبل از مهاجرت آريايي ها به ايران منطقه اي آباد بوده است و وجود چشمه سارهايي به نام ارشك و اشكش كه از نامهاي دوران اشكاني است , قدمت شهميرزاد و آبادي آن از دوران اشكانيان و حتي قبل از آن تاييد مي شود.
در لغت نامه دهخدا , شهميرزاد بر گرفته از شمرزاد به معني سرزمين داراي حوضچه و آبگير فراوان ذكر شده و نيز برخي آن را متناسب با شميران يعني منطقه سردسير مي دانند. سمناني ها شهميرزاد را شرزه , سنگسري ها آن را شامرزا وخود شهميرزاديها آن را شامرزا مي نامند.
آبادي اوليه شهميرزاددر منطقه اي حدود محرم دشت و دروازه مي باشد از ويژگي هاي فرهنگي شهميرزاد بايد اذعان نمود كه مردم اين منطقه از نظر فرهنگي به جهت ارتباط زياد با مردم مازندران در طول قرون مختلف , اشتراكات فراواني دارند و مردمي فعال , خونگرم , مهمان نواز , سخاوتمند , با استعداد و با وقار مي باشند و به محدوديت قانع نمي شوند به همين جهت براي براي پيشرفت به شهرهاي مازندران و تهران و حتي به خارج از كشور عزيمت نموده اند و در زمينه هاي علمي پيشرفت هاي شاياني داشته اند به طوري كه در مقايسه با جمعيت , بيشترين فارغ التحصيل را در كشور دارند و برجسته ترين متخصصين در رشته هاي پزشكي , مهندسي , ادبي , تاريخي و هنري در ميان مردم شهميرزاد ديده مي شوند و در كسب و تجارت نيز بسيار موفق بوده اندبه طوري كه قطب اقتصاد شهرهاي شمالي و تا حدودي تهران محسوب مي شوند و چنانچه امكانات كافي در اختيار شهميرزادي ها قرار گيرد و مراكز علمي و فرهنگي در اين منطقه خوش آب و هوا داير گردد نه تنها شهميرزادي ها استعداد شايان خود را نشان خواهند داد و ترقي خواهند كرد بلكه مردم ساير استانها نيز مي توانند از امكانات اين مركز بهرمند شوند .
مردم شهميرزاد ازنظر اعتقادي مذهبي شيعه دوازده امامي بوده و اكثرا داراي بينش مذهبي عمق نگر مي باشند و تعصبات اصولي و سنجيده دارند و با سعه صدر افكار مخالف را تحمل و با منطق با آنان برخورد مي كنن
original name: Shahmīrzād
geographical location: Semnan, Iran, Asia
geographical coordinates: 35° 46' 3" North, 53° 19' 30" East
http://www.indexmundi.com/z/?lat=35.7675&lon=53.325&t=p&r=57540&p=shahmirzad&cc=ir&c=iran
ذبیحاللّه صفا (۱۶ اردیبهشت ۱۲۹۰ در شهمیرزاد، سمنان - ۱۹ اردیبهشت ۱۳۷۸ در لوبک، آلمان) از استادان ایرانی ادبیات فارسی بود. از تألیفات مشهور وی میتوان به «حماسهسرایی در ایران» و تاریخ ادبیات در ایران اشاره کرد.
همایش تجلیل از بانوان خیر مدرسه ساز در استان سمنان برگزار شد، در این همایش از بانوی خیر شهمیرزادی نیز تقدیر شد و جای خانم آذر کیانی بانوی خیری که اخیراً به این عرصه خدمت پا نهاده است خالی بود.
به سراغ حاجیه خانم مهری پاک رفتیم، خیری که شاید نامش بر جایی نیست اما هر گوشه و کناری از این شهر از فعالیت های دانشگاه، آموزش و پرورش گرفته تا تربیت بدنی، ازدواج و … از این بانوی خیر سخن به میان آورند
همسر مرحوم حاج بابا صادقی که خدمتش به آبادانی و عمران و فرهنگ شهر بر هیچکس پوشیده نیست. حاجیه خانم پاک در این گفتگوی چند ساعته هیچ از خود نگفت و ما به مختصری از سخنانشان اشاره می کنیم. بانوی خیر شهمیرزادی که ده ها لوح تقدیر از امام خمینی(ره)، مسئولان کشوری و لشگری دارد و بسیار دقیق و حساب شده عمل می کند.
دغدغه هاو مشکلات شهر را پیگیری می کند، پیگیری های این بانوی شهمیرزادی از تبدیل بسیاری از نهادها به مهمانسرا جلوگیری کرد. در ادامه فعالیتش با پیگیری کلینیک فیزیوتراپی شهمیرزاد از دست رفتن امکانات و دستگاه های موجود جلوگیری کرد و بانی احداث کلینیک فیزیوتراپی در پشت شهرداری سابق بود.
حاجیه خانم پاک تلاش بسیاری برای جلوگیری از تبدیل مهد کودک بهزیستی به مهمانسرا کرد، که هنوز هم به دنبال آن است و سالن اجتماعات کوثر و یک باب واحد تجاری را به نیت درآمد زایی برای مسجد مصلی احداث کرد و سه باب واحد تجاری دیگر را به همت دیگر خیرین به این امر اختصاص داد که یک باب آن توسط آقای بهروز یوسفی شهمیرزادی احداث گردیده و دو باب دیگر از آن هنوز…
ایشان بعد از درگذشت زنده یاد صادقی در ادامه راه همسر خوابگاه دختران دانشکده صادقیه را در خیابان بهشتی احداث و بنای خوابگاه پسران دانشکده نیز توسط ایشان در حال تکمیل است.
بیش از ۵ سال است که بعنوان عضو هیئت امناء موسسه خیریه امیرالمومنین شهمیرزاد منشاء خدمات خیر برای هموطنانمان بود و البته از نحوه توزیع کمک های خیران گله داشت و سازماندهی و شناسایی نیازمندان واقعی را مد نظر دارد.
حاجیه خانم پاک در هر نوع فعالیت مذهبی، فرهنگی و ورزشی در شهمیرزاد مشارکت داشته و بارها با دیدار با استاندار، مدیران کل و نمایندگان مجلس زبان گویای مشکلات مردم شهمیرزاد بود.
همانطور که گفته شد در این دیدار چند ساعته این بانوی خیر شهمیرزادی کمتر از خودش گفت و این مطالب حاصل دسترنج و کنکاش در گفته های حاجیه خانم پاک بود که یقیناً بسیاری از خدمات ارزنده ایشان معرفی نشد و در خور شخصیت این بانوی نیکوکار صحبت به میان نیامد
“شاه بوف” یا جغد عقابی اوراسیایی ، بزرگترین گونه جغد ایران و جزو گونه های کمیاب و در حال انقراض حیات وحش ایران در شهر شهمیرزاد مشاهده شد .
کارشناس محیط طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست استان سمنان اظهار داشت: شاه بوف بزرگترین جغد در ایران است که ما هم اکنون تا مداوا و تغذیه در حال رسیدگی به این جغد هستیم .
فرامرز اسفندیاری افزود : این جغند توسط یک شهروند شهمیرزادی مشاهده و به اداره کل حفاظت محیط زیست استان سمنان تحویل شد که تا وصول سلامت کامل در این اداره کل نگهداری می شود .
وی با اشاره به وجود بانک ژنتیک در این اداره کل گفت : از پر و خون این جغد نمونه گیری می شود تا برای بانک ژنتیک ذخیره سازی شود .
کارشناس محیط طبیعی اداره کل حفاظت محیط زیست استان سمنان گفت: شاه بوف بزرگترین گونه جغد ایران است که بعد از اطمینان کامل از سلامت این جغد آن را در طبیعت رها خواهیم کرد .
و اما درباره ی شاه بوف …
شاه بوف با نام علمی Bubo bubo از شاخه مهره داران، رده پرندگان، راسته جغدسانان و خانواده جغدها می باشد. شاه بوف عمدتاٌ در آفریقای شمالی، اروپا، خاور میانه و آسیا یافت می شود. مناطقی که این گونه در آنها زندگی می کند، عبارتند از:
افغانستان، آلبانی، ارمنستان، اتریش، آذربایجان، بلاروس، بلژیک، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، چین، جمهوری چک، دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، هنگ کنگ، هند، ایران، عراق، اسرائیل، ایتالیا، ژاپن، قزاقستان، کره، قرقیزستان، لبنان، لیتوانی، لوگزامبورگ، یوگسلاوی، هلند، نروژ، پاکستان، مجارستان، پرتغال، روسیه، رومانی، اسلواکی، اسپانیا، سوئد، سوئیس، سوریه، تاجیکستان، ترکیه، اکراین، ازبکستان، یوگسلاوی، گرجستان، لهستان، انگلستان.
لازم به ذکر است نسل این گونه در بخش هایی از کشور ترکمنستان منقرض شده است.
این جغد در زیستگاههای متفاوتی شامل مناطق جنگلی، بیابان های گرم، کوهستان ها و کنار رودخانه ها قادر به زندگی است. همچنین ممکن است در زمین های باز که دارای درختان کمی هستند مانند علفزارها نیز دیده شوند. البته ترجیح می دهد به خصوص هنگام لانه سازی از مناطق صخره ای به عنوان زیستگاه استفاده کند. شاه بوف به دنبال زیستگاههایی با ذخیره غذایی کافی و مکان های مناسب برای لانه سازی است.
شاه بوف ها بزرگترین جغدها در جهان هستند. شاه بوف ها به واسطه بزرگی و چشمهای نارنجی رنگ به خوبی قابل شناسایی هستند.
شاه بوف ها عمر نسبتاٌ طولانی دارند. این گونه هیچ دشمن طبیعی واقعی ندارد. در طبیعت تقریباٌ ۲۰ سال و در اسارت حدود ۶۰ سال زندگی می کند.
شاه بوف به جز در زمان جفت گیری گونه ای منزوی است. آنها از قلمرو خود در مقابل سایر جغدها دفاع می کنند و تنها اگر با کمبود غذا مواجه شوند، قلمرو خود را با سایر جغدها شریک می شوند. شاه بوف ها ترجیح می دهند در قلمرو خود باقی بمانند مگر اینکه با کمبود غذا مواجه شوند و یا توسط سایر جغدها از قلمرو خود رانده شوند. با وجود اندازه بزرگش به خوبی می تواند بگریزد و همین مسئله موجب گردیده که مطالعه ویژگی ها و عادات آنها در زیستگاه طبیعی مشکل شود. شاه بوف ها بیشتر روز را به صورت غیر فعال روی درختان مرتفع سپری می کنند. آنها شب فعال هستند و هنگام غروب و در طی شب فعال می شوند. البته وقتی با کمبود غذا مواجه می شوند، هنگام روز نیز به شکار می پردازند.
شاه بوف ها گوشتخوار هستند. آنها شب شکار هستند و برای شکار از تکنیک های متفاوت استفاده می کنند. آنها صید خود را در هوا و یا روی زمین می گیرند. ترجیح می دهند در مکانهای باز و وسیع شکار کنند تا در جنگل. بیشتر جغدها شکارچیان قابلی هستند و شاه بوف نیز از این قاعده مستثنی نیست.
بالهای جغد هنگام پرواز صدای بسیار کمی تولید می کند. با داشتن بینایی شبانه خوب، شنوایی قوی و پرواز آرام و بی صدا صاحب قلمرو خود هستند. آنها تقریباٌ از هر چیزی که بدست می آورند، تغذیه می کنند مانند موش، ول، سوسک و حتی شکارهای بزرگ نظیر گوزن و روباه. همچنین از سایر پرندگان نظیر کلاغ، مرغابی و حتی سایر جغدها نیز تغذیه می کنند. شکار غالب معمولا از زیستگاهی به زیستگاه دیگر متفاوت است اما اغلب از جوندگان کوچک تغذیه می کنند.
شاه بوف ها بالاترین حلقه زنجیره غذایی در اکوسیستم هستند. شاه بوف ها در کنترل تعداد جوندگان در اکوسیستم های مختلف نقش اساسی دارند. حذف این گونه ها می تواند به طور قابل توجهی موجب افزایش جمعیت جوندگان شود.
اساسا یکی از نشونه های یک شهمیرزادی اصیل خوردن این گیاه جادوویی در فصل بهاره حتی اگه شده یه لقمه ! شهمیرزادی ها به خوبی این گیاه رو می شناسن و مهمتر اینکه از خواص دارویی و درمانی فوق العاده ی اون باخبرن . بنابر این در فصل بهار و اوایل اردیبهشت منتظر اون هستن .
شیر قلعه یا قلعه شیخ چشمه در 5 کیلومتری شمال شهر شهمیرزاد واقع شده است .ارتفاع کوهی که شیر قلعه در بالای آن قرار گرفته حدود 250 متر بلندتر از زمینهای اطراف است .در این ناحیه چشمه های متددی از جمله سر چشمه ( شیخ چشمه ) و هفت چشمه قرار دارد .این قلعه کوهستانی بر اساس مطالعات باستان شناسی دارای زیر ساخت دوره اشکانی و ساسانی می باشد . با این وجود شیر قلعه در دوران اسلامی نیز به عنوان یکی از پناهگاههای مستحکم اسپهبدان طبرستان و همچنین بر اساس اسناد و مدارک تاریخی مورد استفاده اسماعیلیان مطرح بوده است .
در سرزمين پهناور ايران با اقوام و مليتهاي گوناگون به خرده فرهنگ هايي برخورد مي كنيم كه جاي بسي تأمل دارد. يكي از عناصر مهم وحدت بخش فرهنگ ها در بين مردم زبان است كه در هر گوشه و كنار اين سرزمين پهناور ادبيات خاص خود را برخوردار است. گويش شهميرزادي در استان سمنان نيز يكي از آن نمونه ها به شمار مي رود.
در اين مختصر از ويژگي هاي صرفي و نحوي و ... اين گويش خودداري نموده و فقط به يك نمونه از توانائي هاي لفظي واژگان آن مي پردازيم: به عنوان مثال از ادغام دو يا سه حرف (ك،ل،ه) در گويش شهميرزادي چند معني ساخته مي شود كه در زير به آن اشاره مي گردد.
1 - كَلْ (كچل)
2 - كِلْ (پيمانه، كيل) يك كِلَ خوز
3 - كِلَه (جوب آب) كِلَه ر تميز هاكنم
4 - كَلَه (ديوار)
5 - كَلِه (اجاق) كَلِه ر روشن هاكون
6 - كُلْ (قد كوتاه)
7 - كُلْ دار (چفت مُو)
8 - كَل (نَر)
9 - كَلَّه (سر)
10 - كِل (شخم)
11 - كَل پِر (ناپدري)
گردو یا جوز (دری: چهارمغز، انگلیسی: WALNUT ، نام علمی: Juglans regia) میوهای گرد با دو پوسته، یکی نرم و سبزرنگ که به تدریج خشک میشود و از بین میرود و دیگری سخت و چوبی است. مغز آن خوراکی است و روغن فراوان دارد.
درخت گردو
میوه نارس بر روی شاخه درخت گردو
درخت این میوه بسیار بلند است و چوب سخت آن از بهترین و معروفترین چوبها است. ارتفاع درخت گردو بین ۱۰ تا ۴۰ متر است.
درخت گردو بیشتر به روش پیوندزدن (پیوند اسکنهای. پیوند شکمی با T معکوس به دلیل وجود شیرابه) تکثیر میشود
گردو در ایران
بزرگترین باغ گردوی جهان (با تایید فائو) با مساحت حدود ۷۵۰ هکتار در شهمیرزاد در استان سمنان واقع است.
تویسرکان از عمدهترین مناطق تولید کننده گردو در ایران است. محصولات این شهرستان غالباً به خارج از کشور صادر میشود و از کیفیت بالایی برخوردار است
باغهای بزرگ گردو در کردستان منطقه اورامان و تیلکو در سقز فراوان هستند. دارای درختانی کهنسال و قدیمی سازگار به اب وهوای سردسیر است
اثرات درمانی
درمان ورم روده و معده:۱۵ تا ۲۰ گرم برگ گردو را به مدت ده دقیقه در یک لیتر آب جوش دم کنید، برای ورم معده و روده به به عنوان کرم کش ۳ فنجان در روز از این دم کرده را بنوشید.
درمان خستگی و ورم :دم کرده ۵۰ گرم برگ گردو در یک لیتر آب را در آب وان بریزید این حمام آرام بخش خستگی است و ورم را بر طرف میکند همچنین در مورد مداوای سرمازدگی و بیماریهای پوستی تجویز میشود.
درمان ورم لثه ولوزه :دم کرده فوق را به میزان حجمش با آب رقیق کنید و آنرا غرغره کنید تا ورم لثه و لوزه شما درمان شود.
درمان کم خونی :جوشانده برگ یا پوست سبزگردو برابر تجویز فوق، درمان کم خونی و ضعف است. ۲۰ تا ۳۰ گرم از پوست سبز گردو یا خشک آن را در یک لیتر آب به مدت یک ربع بجوشانید و صاف کنید و قبل از هر وعده غذا یک فنجان از آن را بنوشید. گردو درمان کننده بیماریهای ریوی است.
درمان دل پیچه:گردو مسکن دل پیچهاست.
تقویت و تحریک نیروی جنسی:اگر از گردو و عسل مربا درست کنید برای اشخاص لاغر وتقویت و تحریک نیروی جنسی مفید است. مربای گردو ملین بوده و آپاندیس را تقویت میکند.
درمان سنگ کلیه و کیسه صفرا:خوردن گردو از تشکیل سنگ کلیه و سنگ کیسه صفرا جلوگیری میکند.پوست درخت گردو و پوست سبز گردو قابض است. خوردن گردو برای تقویت جنسی مفید است. کسانیکه ناراحتی معده و کبد دارند نباید گردو بخورند. افراد چاق نیز باید از آن پرهیز کنند.
مقوی حواس و مغز:گردو را با انجیر و موز بخورید مقوی حواس و مغز است.
درمان لثه:اگر پوست تاز گردو را به دندان و لثه بمالید لثه و دندان را تقویت میکند. دم کرده برگ درخت گردو برای درمان ورم مفاصل مفید است. ۵۰ گرم برگ گردو را در یک لیتر آبجوش ریخته و بمدت چند دققیه بجوشانید این جوشانده برای شست و شوی زخمها و التیام آنها بسیار مفید است.
ترشحات زنانه:دم کرده برگ درخت گردو برای درمان ترشحات زنانه و بیماری سل مفید است. جوشانده برگ درخت گردو برای درمان کننده سر درد، سرمازدگی و بیماریهای پوستی است.اگر زن حامله روزی یک عدد گردو بخورد پس از زایمان پوست شکمش زیبایی خود را حفظ خواهد کرد. چون گردو دارای مس میباشد بنابراین به جذب آهن در بدن کمک میکند. به هیچ وجه نباید در خوردن گردو افراط و از پنج عدد در روز بیشترمصرف بشود زیرا برای سلامتی زیان آور است.
درمان زگیل:شیره قسمت سبز میوه را اگر چند بار روی زگیل بمالید آنرا از بین میبرد.قسمت سبز و تازه میوه گردو را اگر با آب بجوشانید و موهای خود را با آن رنگ کنید رنگ قهو های به مو میدهد.
نشانی دفتر شرکت : شهمیرزاد ، خیابان امام ، کدپستی : ۴۶۵۶۶ – ۳۵۷۱۸
تلفن دفتر : ۳۶۶۲۵۴۴ ۰۲۳۲
فکس : ۳۶۶۴۹۰۳ ۰۲۳۲
تلفن مزرعه : ۳۶۶۴۹۰۲ ۰۲۳۲
وب سایت شرکت کشت و صنعت شهمیرزاد : www.shahmirzadagroind.com
آدرس پست الکترونیک : info @ shahmirzadagroind . com
شرکت کشت و صنعت شهمیرزاد با عزم و اراده و مشارکت ۵۱۶ نفر از همشهریان محترم شهمیرزاد در سال ۱۳۶۷ به ثبت رسید . تا سال ۱۳۷۲ اقدامات اولیه اجاره عرصه از منابع طبیعی به مساحت ۶۸۰ هکتار و کشت درختان بادام و گردو انجام پذیرفت . و متعاقب آن با همکاری اداره کل کشاورزی استان سمنان ، سامانه آبیاری قطره ای در سطح کل مزرعه به اجرا رسید و در همان سال استخر منبع هوایی به ظرفیت حدود ۴۰۰۰ متر مکعب به منظور ذخیره سازی آب چشمه وره وار ، در بالاترین نقطه زمین بنا گذاشته شد .و همزمان عملیات اجرایی ساخت سد کوثر و لوله گذاری انتقال آب هفت چشمه ( شیخ چشمه سر ) از طریق نهر هرنه به مزرعه و ساخت سوله انجام پذیرفت .
با رشد درختان و کمبود مفرط آب و عدم کارایی لازم سد کوثر ، شرکت به مذاکره با وزارت محترم کشاورزی در خصوص چاره جویی مشکل سد کوثر پرداخت و در نهایت وزارت محترم جهاد کشاورزی نسبت به شفته کوبی سد مذکور در ۲ مرحله و با اعتبار دولتی به مبلغ مجموعا” ۶۰۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال اقدام نمود و آبگیری سد حداکثر تا ارتفاع ۴ متر امکان پذیر شد و حتی این میزان هم پاسخگوی نیاز رو به تزاید درختان نبود . شرکت در سال ۱۳۸۰ و پس از چندین سال اجاره آب ذخیره شده در سد شهید همایون کیانی به رغم تنگناهای مالی اقدام به خریداری سد مذکور نمود و متعاقب آن طرح تعمیق و گسترش آن در دستور کار شرکت قرار گرفت .
در این راستا پس از ارائه طرح افزایش حجم و سطح سد مذکور به جهاد کشاورزی استان با مساعدت آن سازمان محترم ، طرح به مرحله اجرا رسید و در نتیجه ظرفیت آبگیری و ذخیره سازی سد شهید همایون کیانی که قبل از خرید به ۸۰,۰۰۰ متر مکعب هم نمی رسید به ۴۵۰,۰۰۰ متر مکعب افزایش یافت که در این رهگذر سازمان محترم جهاد کشاورزی از بودجه ملی مبلغی بیش از ۵/۵ میلیارد ریال هزینه نمود . در ادامه تلاشی هم در سال ۸۲ تا ۸۴ برای ایزوله نمودن سد کوثر با استفاده از ژئوممبران صورت گرفت . لیکن در آبان ماه ۸۴ به واسطه وقوع طوفان سهمگین در منطقه ، پروژه مذکور با وجود پیشرفت اجرایی بیش از ۹۵% متاسفانه ناکام ماند که در نهایت در سال ۸۶ با تلاش دوباره به سامان رسید و قادر شد بیش از ۷۰۰,۰۰۰ متر مکعب آب را در خود ذخیره سازد . از آنجا که درختکاری با فاصله مناسب در عرصه ۷۰۰ هکتاری شرکت بیش از ۱۰۰ هزار اصله ظرفیت خواهد داشت و این در حالی است که در حال حاضر تنها قریب به ۲۰ هزار درخت غرس شده است و از طرفی با درس از گذشته مصمم هستیم قبل از کاشت درخت در طرح افزایش تعداد اصله در هکتار ، نسبت به تامین منابع آب اطمینان حاصل نماییم لذا در حال ساخت مخازن سوم و چهارم می باشیم که عملیات اجرایی احداث مخزن شماره ۳ در حال اتمام و مخزن شماره ۴ در شرف آغاز عملیات خاکبرداری می باشد
